Autarkisch wonen is wellicht niet bij iedereen een bekend begrip. Kort samengevat betekent het dat een huishouden volledig zelfvoorzienend is. Je huis is dus niet meer aangesloten op het gas-, elektriciteitsnet of andere externe energiebronnen. Autarkisch wonen gaat echter nóg verder. Je bent ook zelfvoorzienend in je consumptie: van je eigen groente en fruit, kippen, eieren, melk, vlees tot je eigen tarwe en rogge voor het brood.
(Bron: Wageningen Environmental Research)
Corona en de oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft ons geleerd dat we in ons huidige bestaan sterk afhankelijk zijn van derden, waaronder het buitenland. Een autarkische (zelfvoorzienend) samenleving zou wel een heel mooie oplossing zijn voor het voortbestaan van ons zorgeloze leventje. Maar het kan niet zo zijn dat ieder huis dit individueel organiseert. Een aantal voorzieningen kunnen als collectief worden geregeld, denk hierbij aan: een gezamenlijke moestuin, mini-boerderij en een collectief wind- en zonnepark.
In Nederland hebben wij reeds dergelijke woonvormen en gemeenschappen. Echter zijn deze vaak vanuit een bepaalde collectieve filosofie of (geloofs)overtuiging ontstaan. Deze gemeenschappen gaan dus verder dan de primaire levensbehoefte van een warm huis of gezond eten en drinken. Mensen die zich verder nog niet hierin hebben verdiept zullen dergelijke woongemeenschappen afdoen als “geitenwollen sokken” of “milieuactivisme”.
Maar, stel nu dat we binnenkort geen gas of olie meer tot onze beschikking hebben of dat we in de winkel geen melk, brood, eieren, groente en vlees meer kunnen kopen? Dan zijn de woongemeenschappen in hun primaire voorziening een zeer welkome oplossing.
Als samenleving zullen we zelf de handdoek moeten oppakken, omdat we dit mijns inziens niet van onze overheid hoeven te verwachten. Niet dat ik vind dat dit geen taak voor hen is, maar omdat de overheid minder capabel is dit te doen. De Nederlandse staat heeft namelijk belangen in onder andere Shell, NAM, Gasunie, Rottterdams havenbedrijf, TenneT en UCN.
(Bron: www.NIEMAN.nl)
Nimmer was de urgentie voor “zelfvoorzienendheid” zo groot als vandaag. Een snel stijgende gas-, brandstof- en voedselprijs zijn een reactie op de ontwikkelingen in Oekraïne. Hoe fijn zou het dan zijn dat mijn huis geen gasaansluiting, een eigen watervoorziening heeft, zelf elektriciteit opwekt en dat je samen met de buren een moestuin, groentekas en mini-boerderij runt. Dit biedt dus kansen voor ontwikkelaars en aannemers om hiertoe het initiatief te nemen. Door de transitie van woningen naar gasloos en nog beter geïsoleerd, zijn we al een heel eind op weg. Toch zullen we collectief invulling moeten geven aan zonne-energie, waterstof, windenergie, voedsel en drinken. Dit kan op plaats-, wijk-, buurt- of straatniveau.
Tot voor kort was de “gemiddelde” Nederlander hier nog niet klaar voor. Het stond te ver af van de realiteit. Maar hoe snel kan dat veranderen? Na de ontwikkelingen van de laatste 2 weken begrijpt iedereen de urgentie aan deze primaire levensbehoefte. Welke ontwikkelaar of aannemer pakt als eerste de handschoen op en gaat naast het bouwen van huizen eveneens gehoor geven aan de “mini-boerderij”, moestuin en regenwaterwinning? Wij doen graag mee!
Meer lezen uit de kennisbank? Lees hier verder.
